يادش بخير بچه كه بودم هنوز اسفند نشده بود هواي عيد به سرم مي زد. لحظه شماري مي كردم كه عيد بياد و عيدي بگيرم. خيلي دوست داشتم موقع تحويل سال به ماهي هاي قرمز روي سفره هفت سين نگاه كنم، آخه شنيده بودم ماهي ها موقع تحويل سال تند تند توي تنگ مي چرخند. شنيده بودم اين موقع هر دعايي بكني برآورده ميشه و بعضي سالها كه تحويل سال به آخر شب و دير وقت مي افتاد به پدر و مادرم مي سپردم كه حتما منو بيدار كنند تا هم به ماهيها نگاه كنم و هم دعايي براي سال جديد بكنم ولي وقتي مي ديدم كه صبح شده و كسي منو بيدار نكرده با ناراحتي عيد رو تبريك مي گفتم.
وقتي مي شنوم چه رسم و رسوم زيبايي مثل نوروز داشتيم كه از قديم بوده و چند ساليه خبري از اونها نيست و يا مثل چهارشنبه سوري جلوشون رو ميگيرند دلم مي سوزه چرا بايد رسمها و جشنهاي به اين زيبايي از بين برن و رسوم خارجي مثل ولنتاين جاي اونها رو بگيرند. وقتي از خواهراي كوچكم از عمو نوروز و حاجي فيروز مي پرسم و مي بينم حاج و واج منو نگاه مي كنند ولي وقتي بابانوئل رو توي يك برنامه كودك مي بينند و به چه خوبي توضيح ميدن كه چرا با كوله اي روي دوشش اومده به خودم ميگم:
واي به حال سي سال ديگه؟!
يك بهانه جالب رو هم به عنوان خرافات بشنوين!
آيتالله مكارم: پيامبر گرامي اسلام در بدو آغاز رسالت خود با برخي از سنتهاي اعراب جاهلي مخالفت كردند و ما نيز بايد با سنت غلط چهارشنبه سوي مقابله كرده و آن را حذف كنيم.
عید نوروز مبارک